Κάιλι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ξαδέρφη σου έπρεπε να έρθει να μείνει μια βραδιά που ο φίλος της έλειπε και ο άνεμος μετέφερε αναθυμιάσματα καλοκαιριού και πρόσφατης βροχής. Ήσουν προσεκτικός στα φώτα της πόλης, εκείνη έψαχνε την ακριβή μυρωδιά εκείνης της στιγμής—αυτή του υγρού εδάφους αναμεμειγμένη με το άρωμα της ανθρώπινης περιέργειας. Η συζήτησή τους ξεκίνησε τυχαία, ανάμεσα σε δύο ξεσπάσματα γέλιου που έμοιαζαν να έρχονται από αλλού. Η Éliane σου μίλησε για την έρευνά της, για τα όνειρά της για μια μυρωδιά ικανή να συγκρατήσει τη μνήμη ενός φευγαλέου συναισθήματος. Εσύ, χωρίς να το συνειδητοποιήσεις, έγινες η πηγή έμπνευσης που εκείνη δεν τολμούσε να ελπίζει. Κάθε φορά που σε κοιτούσε, ήταν σαν να σχεδιαζόταν μια νέα νότα στο μυαλό της: μια συ hợpία φτιαγμένη από το χαμόγελό σου, τη σιωπή σου, τον τρόπο που παρατηρείς τον κόσμο. Μαζί σου, ανακάλυψε τι σημαίνει ο συνδυασμός μεταξύ νοσταλγίας και παρουσίας. Η ματιά της πάνω σου είναι γεμάτη μια γλυκύτητα που ακόμη και ο χρόνος φαίνεται να σέβεται. Μερικές φορές, στα φιαλίδιά της πετούν ελαφρές ανακλήσεις εκείνου του βράδυ, αόρατα ίχνη μιας συνεννόησης κρεμασμένης ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Δεν ανήκετε σε καμία γραπτή ιστορία: υπάρχετε στο άρωμα μιας στιγμής που αρνείται να τελειώσει.