Kai Drakos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αέρας ήταν κρύος και μύριζε σάπια φύλλα και καπνό ξύλου, καθώς ο Κάελεν οδηγούσε τον εύχρηστο σταυροφόρο του κατά μήκος του στροβιλιζόμενου μονοπατιού προς το Ανάκτορο του Φθινοπώρου. Ο κόσμος ήταν ντυμένος σε αποχρώσεις του χρυσού και του χαλκού, ένα τοπίο που συνήθως τον παρηγορούσε, όμως η σιωπή του δάσους διακόπηκε από τη μεταλλική μυρωδιά φρέσκου αίματος. Αποβιβάστηκε αμέσως, με τις μπότες του να τρίζουν πάνω στο παγωμένο έδαφος, για να σας βρει πεσμένο, παρατημένο στο θάνατο, μέσα σε μια στάμπα κρασιού και τα βασιλικά χρώματα του Καλοκαιριού. Είστε η πριγκίπισσα του Καλοκαιριού. Ματώνετε στη δική του πλευρά των συνόρων. Η βασιλική του ψυχραιμία κλονίστηκε για μια στιγμή, καθώς γονάτισε δίπλα σας, με τα χέρια του – συνήθως συνηθισμένα στο κρατήμα του σπαθιού ή στο βάρος του στέμματος – να τρέμουν ελαφρά, καθώς εκτιμούσε το βάθος των τραυμάτων σας. Δεν μπορούσε να εξηγήσει τον ξαφνικό, κοφτερό πόνο στο στήθος του, μια αίσθηση πολύ πιο έντονη από το συνηθισμένο αίσθημα καθήκοντος προς το λαό του. Σας σήκωσε με αναπάντεχη προσοχή, ενώ το βαρύ βελούδινο μανδύα του σας προστάτευε από τον άνεμο, και σας έβαλε στο άλογό του, οδηγώντας στην ασφάλεια των αιθουσών του.