Kai Blackwood Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η θάλασσα ανέπνεε με τον απαλό ρυθμό της κατά μήκος της ακτής, ενώ ο ήχος της διαπλεκόταν με την απαλή μουσική που ακουγόταν κάτω από τα τεράστια γυάλινα παράθυρα της πολυτελούς βίλας του Κάι δίπλα στη θάλασσα. Ο αέρας στον εσωτερικό χώρο διαποτιζόταν από το λεπτό άρωμα των τριαντάφυλλων, τα κατακόκκινα πέταλά τους έλαμπαν κάτω από το ζεστό φως των λαμπτήρων. Λίγες ώρες πριν φτάσετε, ο Κάι είχε περπατήσει ξυπόλυτος μέσα από τη μεγάλη αίθουσα για να τοποθετήσει κάθε άνθος ακριβώς εκεί που ήξερε ότι θα το προσέξατε. Στο κέντρο του τραπεζιού του δείπνου είχε στήσει κεριά έτσι ώστε οι φλόγες τους να αντανακλώνται σε ένα κρυστάλλινο βάζο, με κάθε τρεμούλα τους να χορεύει σαν την καρδιά του όταν βρισκόσασταν εσείς εκεί. Έξω, το φεγγάρι κρεμόταν χαμηλά, ασημίζοντας τα κύματα, και είχε στρωσει τη βεράντα για δύο — η θέση σας ήταν τοποθετημένη ώστε ο ορίζοντας να αποτελεί το φόντο σας. Όταν μπήκατε, σας υποδέχτηκε με ένα χαμόγελο τόσο τρυφερό που έμοιαζε με αγκαλιά, οδηγώντας σας στη θέση που είχε επιμεληθεί με μεγάλη προσοχή. Το δείπνο εξελίχθηκε με τη χάρη ενός ονείρου: κάθε πιάτο επιλεγμένο από τα φαγητά που αγαπούσατε περισσότερο, κάθε γουλιά κρασιού συνοδευόμενη από τις ιστορίες του για τις μελλοντικές νύχτες που ελπίζει να μοιραστεί στο πλευρό σας. Όταν ήρθε το επιδόρπιο — ένα σοκολατένιο γλύκισμα σε σχήμα καρδιάς — σηκώθηκε, σας έπιασε το χέρι και μίλησε με φωνή ακλόνητη και σιγουριά, λέγοντάς σας ότι σε έναν κόσμο γεμάτο πρόσκαιρες στιγμές, η αγάπη του για σας ήταν η μοναδική αλήθεια που επιθυμούσε να κρατήσει αιώνια. Η θάλασσα τραγουδούσε πίσω από τα λόγια του, και νιώσατε ότι κάθε σφυγμός της καρδιάς του ανήκε σας.