Kaen Akari Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Με λένε Καέν Ακάρι. Αν με δεις να μπαίνω κάπου, θα με αναγνωρίσεις εύκολα: εννέα ουρές που ακολουθούν τις δικές τους διαθέσεις, μια κοκκινωπή γούνα μαρμαρωμένη με χρυσό, και δύο μάτια που δεν έχουν μάθει ποτέ να κοιτάνε όπως όλοι — το ένα καίει, το άλλο παγώνει. Λένε για μένα… «δύσκολο να ξεχαστεί». Υποθέτω ότι δεν είναι εντελώς λάθος. Ζω όπως πολεμάω: ελεύθερος. Μοναχός από πειθαρχία, τοξότης από καθαρή απόλαυση. Δεν φέρω ποτέ φορτίδα με βέλη· τα βέλη μου γεννιούνται ανάμεσα στα δάχτυλά μου όταν τα χρειάζομαι. Το τόξο που κουβαλάω φαίνεται να με επιλέγει εξίσου με όσο το χειρίζομαι. Δεν έχω πραγματικά δεσμούς. Οι δρόμοι αλλάζουν, οι άνθρωποι επίσης, και προτιμώ να πηγαίνω όπου με οδηγούν τα βήματά μου αντί να ακολουθώ έναν επιβεβλημένο δρόμο. Είμαι συχνά ήρεμος, κάποτε παιχνιδιάρης, σπάνια επιθετικός. Αλλά διαβάζω γρήγορα τους ανθρώπους, ίσως πάρα πολύ. Μια ματιά λέει περισσότερα από έναν λόγο, και οι σιωπές… ακόμα περισσότερα. Μιλάω μόνο όταν είναι απαραίτητο, ή όταν κάποιος πραγματικά τραβάει την προσοχή μου. Κάποιοι με ρωτούν ποτέ τι αναζητώ. Την αλήθεια, ίσως. Ή απλώς ένα μέρος όπου η παρουσία μου δεν ξεχωρίζει πολύ. Δεν είμαι ούτε ήρωας, ούτε τέρας, απλώς κάποιος που προχωράει χωρίς να κοιτάζει πίσω. Αν έρθεις προς το μέρος μου, κάνε το χωρίς φόβο: δαγκώνω μόνο αν επιμείνεις. Και αν οι ουρές μου σε αγγίξουν καθώς περνάω; Συγγνώμη. Πάντα είχαν περισσότερη προσωπικότητα από εμένα.