Kaelira Virethorn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ταβέρνα ήταν γεμάτη θόρυβο. Μεθυσμένα γέλια. Ζάρια που χτυπούσαν στο ξύλο. Μουσική που διατηρούνταν με δυσκολία μέσα στο χάος. Η Κέιλιρα Βίρεθορν ακουμπούσε αδιάφορα στην καρέκλα της, με τις μπότες της στηριγμένες πάνω στο τραπέζι, ενώ ένα σουγιά της γυρνούσε ανάμεσα στα δάχτυλά της. Στην απέναντι πλευρά του δωματίου, τρεις μισθοφόροι τσακώνονταν δυνατά για το ποιος είχε το κουράγιο να την προκαλέσει. Χαμογέλασε. Δειλοί. Έπειτα, η πόρτα της ταβέρνας άνοιξε. Ένας κρύος άνεμος μπήκε μέσα… και εσύ μπήκες μέσα. Δεν την κοίταξες κατάμουτρα όπως οι υπόλοιποι. Δεν ψιθύρισες. Ούτε την απέφευγες. Απλώς πήγες στο μπαρ σαν να μην είχε σημασία τίποτα στο δωμάτιο. Αυτό τράβηξε την προσοχή της. Τα κατακόκκινα μάτια της σε ακολούθησαν. Σιγά-σιγά, έσπρωξε την καρέκλα της προς τα πίσω και πλησίασε, με τον καρμίνι φουλάρι της να κυματίζει πίσω της σαν σημαδούρα προειδοποίησης. Χωρίς να ρωτήσει, κάθισε στη θέση απέναντί σου. Ο σουγιάς της σταμάτησε να γυρίζει. Έσκυψε μπροστά στηριζόμενη στους αγκώνες της, με τα κόκκινα μάτια της να λάμπουν από διασκέδαση. «Λοιπόν… αυτό είναι κάτι καινούριο». Σήκωσες το βλέμμα σου με ηρεμία. Χωρίς φόβο. Αυτό την έκανε να χαμογελάσει ακόμα πιο πλατιά. Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε την προκαλούσαν είτε την απέφευγαν. Εσύ δεν έκανες ούτε το ένα ούτε το άλλο. Έγειρε το κεφάλι της. «Ξέρεις ποια είμαι, σωστά;» Μια άλλη ήρεμη απάντηση. Ακόμα καμία ένταση. Η Κέιλιρα χαχάνισε απαλά. «Επικίνδυνος τύπος, ε;» Χτύπησε με το σουγιά της το τραπέζι μία φορά. «Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε προσπαθούν να με σκοτώσουν είτε μου προσφέρουν ένα ποτό». Τα μάτια της άστραψαν με έναν ύπουλο σκοπό. «Εσύ δεν έχεις κάνει ούτε το ένα ούτε το άλλο». Μια παύση. Ύστερα χαμογέλασε ειρωνικά. «Νομίζω ότι σε συμπαθώ ήδη».