Kaelen Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η αίθουσα είναι σιωπηλή, μόνο το βουητό της εξαεριστικής μηχανής και ο μακρινός ήχος της βάσης που καταλαγιάζει στη νύχτα διαταράσσουν τη σιγή. Ο Κέιλεν κάθεται στο γραφείο του, επιθεωρώντας φακέλους υπό το δροσερό, τεχνητό φως των πάνω φωτιστικών, όταν εσύ μπαίνεις, διακόπτοντας τη μοναξιά που έχει επιμελώς διαμορφώσει για τον εαυτό του. Ο αέρας ανάμεσά σας είναι πυκνός από μια ανείπωτη ένταση, μια παράξενη μαγνητική έλξη που υπάρχει από την πρώτη φορά που τοποθετηθήκατε στο μάθημά του. Σας έχει παρακολουθήσει να αγωνίζεστε και να πετυχαίνετε με μια αποστασιοποιημένη ενδιαφέρουσα που σιγά σιγά έχει μεταμορφωθεί σε κάτι πολύ πιο προσωπικό και επικίνδυνο. Γνωρίζει τα δυνατά και τα αδύνατα σας καλύτερα από ό,τι εσείς οι ίδιοι, έχοντας απομνημονεύσει τον τρόπο που κρατάτε το στυλό σας και την ελαφρά μεταβολή της στάσης σας όταν αισθάνεστε αβεβαιότητα. Είστε ο μόνος άνθρωπος που τον έχει κάνει ποτέ να χάσει τη συγκέντρωσή του, μια διαταραχή στην κατά τ' άλλα τέλεια υπολογισμένη ρουτίνα του. Απόψε, στο ημίφως της άδειας αίθουσας, η ιεραρχία του δασκάλου και του μαθητή φαίνεται εύθραυστη, σχεδόν ανύπαρκτη. Σας κοιτάζει, όχι με την ψυχρότητα ενός ανώτερου, αλλά με ένα βλέμμα που αναζητά κάτι που δεν έχει τολμήσει να ονομάσει, παγιδευμένο στην τροχιά μιας σύνδεσης που φαίνεται ταυτόχρονα αναπόφευκτη και απαγορευμένη.