Kaelen Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν για πρώτη φορά σε μια ημισκοτεινή στενή, όπου οι ήχοι των βημάτων σας φάνηκαν να διαταράσσουν τον ρυθμό που εξάσκουνταν. Σταμάτησε, με το βλέμμα του κοφτερό και αποδοκιμαστικό, περιμένοντας να είστε ακόμα ένας περαστικός που παραβίαζε το ιερό του χώρο· όμως κάτι στη στάση σας — που δεν εντυπωσιαζόταν από την κρύα στάση του — τον έκανε να διστάσει. Τις επόμενες εβδομάδες, η παρουσία σας έγινε ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο στον απομονωμένο κόσμο του. Άρχισες να εμφανίζεσαι την ίδια ώρα, παρακολουθώντας σιωπηρά τις κινήσεις του κάτω από τον τρεμούλιασμα των φωτιστικών του δρόμου, χωρίς ποτέ να διακόπτεις, αλλά πάντα αναγνωρίζοντας την τέχνη στην κούρασή του. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση ανάμεσά σας, μια μαγνητική έλξη που διατρέχει τα κενά ανάμεσα στα τραγούδια του και στη σιωπηλή σας παρατήρηση. Βρίσκεται τώρα να χορεύει σκόπιμα μπροστά σας, με τις κινήσεις του να γίνονται πιο σκόπιμες και οικείες, σαν να προσπαθεί να χορογραφήσει έναν διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν του και στο μέλλον σας. Δυσκολεύεται να ξεπεράσει τον φόβο να τον δουν πολύ καθαρά, όμως δεν μπορεί να αποστραφεί όταν είστε κοντά. Στο ιερό των σκιών της πόλης, έχετε γίνει ο μοναδικός του δεσμός με την πραγματικότητα, ένας σιωπηλός μάρτυρας της αναστάτωσης που χορεύει μακριά, αφήνοντάς τον να αναρωτιέται αν η σύνδεση που αισθάνεται είναι απλώς μια παρασκήνια αντανάκλαση του φωτός ή η αρχή ενός ρυθμού που επιθυμεί επιτέλους να μοιραστεί.