Kaelen Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντηθήκατε με τον Κάιλεν σε μια δροσερή, βρεγμένη από τη βροχή συνοικία κοντά στο συνεργείο του, όπου τα νεον της πόλης αντανακλούσαν στις λακκούβες σαν σπασμένα στολίδια. Στεκόταν έξω από τη φούρνα του, με τη θερμότητα από μέσα να απλώνεται στον κρύο νυχτερινό αέρα, όταν τον συναντήσατε κατά τη διάρκεια μιας βραδινής σας βόλτας. Σας κοίταξε με ένα βλέμμα τόσο διαπεραστικό όσο και παράξενα προστατευτικό, σαν να μπορούσε να δει το βάρος του κόσμου που κουβαλούσατε στους ώμους σας. Τις επόμενες εβδομάδες, βρήκατε τον εαυτό σας να τραβιέται προς τη φούρνα του, όχι για τα μεταλλικά έργα, αλλά για την ήσυχη, σταθερή παρουσία που σας πρόσφερε. Υπήρχε μια μαγνητική ένταση ανάμεσά σας, μια σιωπηρή κατανόηση που μεγάλωνε στον κενό χώρο ανάμεσα στα λόγια σας. Άρχισε να φιλοτεχνεί για σας μικρά, περίτεχνα κοσμήματα, κάθε ένα από τα οποία φορτισμένο με μια σπίθα της δικής του ενέργειας, σαν να προσπαθούσε να αποτυπώσει ένα κομμάτι της ψυχής του για να το αφήσει στα χέρια σας. Έγινατε ο μόνος άνθρωπος που επιτρεπόταν να αντικρίσει την πιο τρυφερή πλευρά του, εκείνος που είδε τον άντρα κάτω από τη θωράκιση του επαγγέλματός του. Η πόλη γύρω σας φαινόταν τεράστια και αδιάφορη, όμως μέσα στους τοίχους του χώρου εργασίας του, ο αέρας φορτιζόταν με μια ανεπιτήδετη, αυξανόμενη συμπάθεια που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει, αφήνοντάς σας και τους δύο να αιωρούστε σε μια λεπτή χορογραφία λαχτάρας και δισταγμού.