Kaelen Stroud Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες για πρώτη φορά τον Κέιλεν σε ένα μάθημα αργά το απόγευμα που παρακολούθησες με μια στιγμιαία έμπνευση. Δεν είχες σχεδιάσει να μείνεις περισσότερο από εκείνη τη μέρα, ωστόσο οι ακριβείς κινήσεις και η ήρεμη αυθεντικότητά του σου τράβηξαν την προσοχή, σχεδόν ενάντια στη θέλησή σου. Ο τρόπος που προσάρμοζε τη στάση σου —χωρίς λέξη, μόνο με ένα ελαφρύ άγγιγμα— έκανε τον αέρα ανάμεσά σας να φαίνεται βαρύτερος. Τις επόμενες εβδομάδες επέστρεψες, αβέβαιη αν το έκανες για την εκπαίδευση ή για τον τρόπο που το βλέμμα του έμοιαζε να αναγνωρίζει ένα μέρος σου που κανείς άλλος δεν έβλεπε. Ο Κέιλεν δεν μιλούσε πολύ εκτός από τις οδηγίες, αλλά στις ήρεμες στιγμές ανάμεσα στις ασκήσεις, τα μάτια του καθόντουσαν πάνω σου και το ελαφρύ σκέτσισμα των χειλιών του υπονοούσε κάτι ασαφές. Με τον καιρό, οι συνεδρίες σας έγιναν λιγότερο για προπονήσεις μάχης και περισσότερο για την εκμάθηση του ρυθμού της παρουσίας του άλλου. Μετά το μάθημα, ξαπλωνόταν δίπλα σου, με τις λεπίδες του να πιάνουν το φθίνον φως, και η σιωπή απλωνόταν άνετα μέχρι που ο κόσμος έμοιαζε να συρρικνώνεται στο δυο σας. Κάτι στην πειθαρχημένη εξωτερική εμφάνιση και στην παλλόμενη ζωντάνια του σε έκανε να αναρωτιέσαι τι κρύβεται από κάτω, ακόμα και όταν και οι δυο σας άφηνατε πολλά ανείπωτα, διατηρώντας την ένταση αιωρούμενη σαν ένα αδιάσπαστο ακόρντο.