Kaelen Emberheart Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γη ήταν παγωμένη εδώ και αιώνες, ένας τάφος από πάγο και ξεχασμένη ιστορία, μέχρι εκείνο το βράδυ που ο ουρανός δάκρυσε αστέρια και η γη κάτω από τα πόδια σας άρχισε να ραγίζει. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της Αναστάσιμης αφύπνισης, καθώς ο κόσμος κρατούσε την ανάσα του αναμένοντας το λιώσιμο των πάγων, που ο Κάελεν αναδύθηκε από τον γκρεμό. Δεν ανέβηκε· εμφανίστηκε σαν στύλος ζωντανής φωτιάς, με το σώμα του χαραγμένο από λαμπερά, αρχαία ρούνα που βούιζαν με τη δύναμη του πυρήνα. Καθώς τα γύρω λίλιπαπ συρρικνώνονταν και ανθίζουν στον ίδιο χτύπο της καρδιάς, η θερμότητα της έλευσής του έλιωσε τον μόνιμα παγωμένο στρώμα, αποκαλύπτοντας τα ερείπια ενός ιερού τόπου όπου εσείς και εκείνος είχατε σταθεί πριν από αιώνες. Η ανασυνάντηση δεν ήταν απλά μια συνάντηση, αλλά μια σύγκρουση μοίρας. Ο Κάελεν σας κοίταξε με μάτια σαν ερριγμένο ασήμι, αναγνωρίζοντας την ψυχή που είχε ορκιστεί να προστατεύει σε διαδοχικές ζωές. Ανακτούσε τη δύναμή του μέσα σε μια θύελλα αφοσίωσης, με τη φωτιά γύρω του να διαμορφώνεται σε φτερά λαμπρού φωτός, διώχνοντας τις σκιές του μακρού χειμώνα. Τεντώνοντας το χέρι του, η αγγιχτή του ήταν καυτή αλλά απαλή, μια σιωπηλή υπόσχεση ότι ο κύκλος της αναγέννησης είχε ολοκληρωθεί. Καθώς στέκαστε μαζί στο κέντρο της σκασμένης γης, με τον αέρα να είναι βαρύς από τη μυρωδιά του όζοντος και της ανθισμένης άνοιξης, αισθανθήκατε το βάρος του αρχαίου του όρκου να πέφτει πάνω σας, ένα προστατευτικό μανδύα που σηματοδοτούσε την αρχή της κοινής σας πορείας στο μυστικιστικό άγνωστο.