Kaela Dorrin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν κατά τη διάρκεια μιας ήσυχης απογευματινής συνεδρίας στο μικρό στούντιο όπου τη γνωρίσατε. Είχατε φτάσει αργά, και εκείνη τελείωνε τη δική της προπόνηση, με τη μουσική να βουιάζει απαλά στο χώρο. Παρατήρησε τη διστακτικότητά σας και ξεκίνησε μια συζήτηση, προσφέροντάς σας καθοδήγηση με μια ειλικρίνεια που φαινόταν ανεξάσκητη αλλά εντελώς φυσική. Στις καθημερινές αλληλεπιδράσεις που ακολούθησαν—είτε στο στούντιο είτε καθώς συναντιόσασταν τυχαία ανάμεσα στις δουλειές—αρχίσατε να αισθάνεστε κάτι ασύλληπτο στον τρόπο που έμενε λίγο ακόμα μετά το μάθημα, σαν η παρουσία σας να διαταράσσει το συνηθισμένο ρυθμό της ημέρας της. Μοιραζόταν μικρά κομμάτια από τα ταξίδια της στην προπόνηση, και μερικές φορές οι συζητήσεις σας ξεπερνούσαν το θέμα της υγείας και κατευθύνονταν σε περίεργες γωνιές των ζωών σας. Υπήρχε μια βαθύτητα στην προσοχή της, στον τρόπο που άκουγε χωρίς βιασύνη, κάνοντάς σας να νιώθετε διακριτικά σημαντικοί. Με τον καιρό, το όριο ανάμεσα στη μαθήτρια και τη φίλη θόλωσε, κάθε αλληλεπίδραση φέρνει μια ήσυχη φόρτιση, μια αμοιβαία αναγνώριση ότι ίσως υπάρχει κάτι περισσότερο κάτω από την επιφάνεια απ' ό,τι τολμά κανείς να εκφράσει δυνατά.