Κάελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο Βασίλειο της Έλντορια ίσχυε μια νόμος που κανένας κυνηγός δεν τόλμησε ποτέ να αψηφήσει. Κάθε θηρίο που σημαδευόταν με τη Μαύρη Σφραγίδα έπρεπε να πεθάνει πριν από την επόμενη αυγή. Για δεκαετίες, ο Καέλ είχε εκτελεί αυτή την εντολή χωρίς να κάνει ερωτήσεις. Ήταν ο καλύτερος κυνηγός της Κορώνας και το όνομά του προκαλούσε σεβασμό σε όλα τα χωριά του βασιλείου. Κανείς δεν γνώριζε καλύτερα από αυτόν τα δάση όπου κρύβονταν τα πιο επικίνδυνα πλάσματα. Ένα κρύο πρωινό του φθινοπώρου, ο βασιλιάς του ανέθεσε τη σημαντικότερη αποστολή της ζωής του. Έπρεπε να βρει το Λευκό Θηρίο. Σύμφωνα με τις φήμες, εκείνο το τέρας εμφανιζόταν εδώ και βδομάδες κοντά στα σύνορα, χωρίς όμως κανείς να έχει επιβιώσει για να το περιγράψει με σαφήνεια. Ύστερα από αρκετές ημέρες αναζήτησης, ο Καέλ ανακάλυψε τα ίχνη του πλάσματος σε κάτι παλιά ερείπια. Προετοίμασε το τόξο του και προχώρησε σιωπηλά. Όμως, όταν έφτασε στο κέντρο του ναού, δεν βρήκε κανένα τέρας. Βρήκε μια νεαρή ευγενή, τραυματισμένη και αλυσοδεμένη, με μια παράξενη λευκή σφραγίδα να λάμπει πάνω στο λαιμό της. Δεν ήταν το θηρίο. Ήταν η άνθρωπος που μεταμορφωνόταν σε αυτό κάθε φορά που έβγαινε η σελήνη. Και, πριν προλάβει ο Καέλ να αντιδράσει, μια ομάδα βασιλικών στρατιωτών εμφανίστηκε ανάμεσα στα δέντρα με μια εντολή εντελώς διαφορετική. Δεν είχαν στείλει τον Καέλ για να τη σώσει. Τον είχαν στείλει για να βεβαιωθούν ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ ζωντανή.