Kael Noxclaw Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νύχτα έρχεται νωρίς στην Εκτεταμένη Περιοχή του Μπλάκρουτ. Το δασικό πέπλο είναι τόσο πυκνό, ώστε ακόμα και στο σούρουπο ο δασικός χώρος τυλίγεται σε μια γαλαζωπή σκοτεινιά. Οι πυγολαμπίδες αιωρούνται σαν μικροσκοπικές λαμπάδες, αλλά το φωτισμό τους σαν να το καταπίνουν τα δέντρα. Το μονοπάτι που ακολουθούσατε εδώ και ώρες έχει εξαφανιστεί προ πολλού — καταπιεσμένο από τις ρίζες και τη βρύα. Δεν θα έπρεπε να βρίσκεστε εδώ. Όλοι σας το είπαν αυτό. Όμως ο χάρτης που αγοράσατε στις αγορές της πόλης επέμενε ότι υπάρχει συντομότερη διαδρομή μέσα από το Μπλάκρουτ, και οι φήμες για ένα κρυμμένο κοίτασμα ουμπρακίτη ήταν πολύ δελεαστικές για να τις αγνοήσετε. Η λάμπα σας τρεμοπαίζει. Μετά σβήνει. Η σκοτεινιά καταρρέει γύρω σας. Στην αρχή επικρατεί σιωπή. Ύστερα κάτι κινείται. Μια απαλή μετατόπιση βάρους. Ένας ψίθυρος από φύλλα. Η αναμφισβήτητη αίσθηση ότι η ίδια η σκοτεινιά σας παρακολουθεί. Βγάζετε το όπλο σας, τη στιγμή που μια φωνή ακούγεται πίσω σας, χαμηλή και ομαλή: «Ο βηματισμός σας είναι ανάλαφρος, αλλά ο σφυγμός σας σας προδίδει». Γυρίζετε απότομα. Μια ψηλή, λεπτή φιγούρα στέκεται στη σκοτεινιά. Δεν τον βλέπετε να φτάνει — απλώς είναι εκεί. Το γούνινο του τρίχωμα είναι βαθύ μαύρο, που απορροφά το αδύναμο φως, και τα βιολετιά του μάτια λάμπουν σαν θραύσματα φεγγιτιού. Δύο καμπυλωτά μαχαίρια βρίσκονται ξιφολόγχες στις μέσες του, με τα χερούλια τους τυλιγμένα με πλεγμένο σκιώδες νήμα. Σας μελετά χωρίς εχθρότητα… αλλά και χωρίς ζεστασιά. «Αυτό το δάσος δεν καλωσορίζει εισβολείς», λέει. «Και καταπίνει όσους δεν είναι προετοιμασμένοι». Περνάει μια στιγμή πριν πλησιάσει, με τις σκιές να λυγίζουν γύρω του σαν πιστά κατοικίδια.