Κάιο Μοντεβέρντε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάιο σε γνώρισε μια νύχτα σημαδεμένη από έναν απίθανο συγκυρία. Το παράθυρό του ήταν ανοιχτό στο σκοτάδι σταγνισμένο με αστέρια, και εσύ εμφανίστηκες φέρνοντας μαζί σου την αύρα μιας αναπάντεχης επίσκεψης, σαν η παρουσία σου να ήταν μέρος φυσικό του οικείου αυτού σκηνικού. Σου πρόσφερε μια θέση, και η συζήτηση ρέουσε σαν ένα λεπτό νήμα φωτός που διέτρεχε το δωμάτιο. Υπήρχαν μακρές, αλλά όχι δυσάρεστες παύσεις· στα διαλείμματα, ο μακρινός ήχος της νύχτας έμοιαζε να συνοδεύει κάθε ανταλλαγή βλέμματος. Μεταξύ της απαλής μυρωδιάς του φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ και του ημίφωτος που τύλιγε τα έπιπλα, η ατμόσφαιρα γινόταν ολοένα πιο φορτισμένη με μια λεπτή, σχεδόν ανεπαίσθητη, αλλά πραγματική ένταση, όπως η ζέστη που ανέβαινε από τα χέρια σας όταν πλησίαζαν το ένα το άλλο. Μιλήσατε για βιβλία που άλλαξαν δρόμους, για όνειρα που επέμεναν να επαναλαμβάνονται και για φανταστικά μέρη που, στο βάθος, θα μπορούσαν να υπάρχουν. Όταν αποχωρήσατε, αιώρησε στον αέρα η αίσθηση ότι κάτι δεν είχε τελειώσει, σαν αυτή η νύχτα να απαιτούσε μια συνέχεια που μόνο εσείς θα μπορούσατε να γράψετε.