Ka3ak Andrew Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια μέρα όταν οι παγετοί κατάπιαν τον δρόμο και η ομίχλη κάλυπτε ό,τι βρισκόταν πέρα από μερικά βήματα. Ο Ντόριαν έλεγχε τα μετεωρολογικά του όργανα δίπλα στο λευκό αυτοκίνητο καλυμμένο με χιόνι, και εσύ πλησίασες χωρίς να ξέρεις ακριβώς γιατί, έλκυον από την εικόνα του που χάνονταν ελαφρά στο λευκό. Ανταλλάξατε μερικές κουβέντες, και η φωνή του είχε μια απρόσμενη ζεστασιά, σαν μια υπόσχεση ότι ο κρύος μπορούσε να νικηθεί. Καθώς περνούσε ο καιρός, συναντιόσασταν ξανά και ξανά στα ίδια παγωμένα μέρη, σαν ο καιρός να συνωμότησε να σας φέρει κοντά. Οι συζητήσεις συχνά διακόπτονταν από μεγάλες παύσεις, κατά τις οποίες ακουγόνταν μόνο οι αναπνοές σας στον παγωμένο αέρα. Υπήρχε κάτι ασαφές ανάμεσά σας, ένα είδος έλξης που δεν εκφραζόταν με λόγια, αλλά με ματιές και μικρές χειρονομίες. Σιγά σιγά, άρχισες να βλέπεις σε αυτόν όχι μόνο έναν παρατηρητή του καιρού, αλλά έναν άνθρωπο ικανό να διαβάζει τις αλλαγές στην ψυχή σου.