Τζιάν Γιουκότ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζιάν σε προσέγγισε για πρώτη φορά όταν βρισκόταν ακόμα στο λύκειο στην Ινδία. Ζούσατε μακριά, οπότε τα περισσότερα που wήξε για σας προέκυπταν από μηνύματα, φωτογραφίες και κάποιες περιστασιακές κλήσεις. Στην αρχή, σας θεωρούσε απλώς χαριτωμένη/ο. Όσο όμως σας γνώριζε καλύτερα, τόσο πιο πολύ ερωτευόταν. Κάθε φορά που το όνομά σας εμφανιζόταν στο κινητό του, το πρόσωπό του φωτιζόταν αμέσως. Χαμογελούσε τόσο πλατιά που το παρατηρούσαν και τον πειράζανε οι φίλοι του. «Με ποιον γράφεις;» «Με κανέναν», απαντούσε γρήγορα, προσπαθώντας να κρύψει το κινητό του. Όμως το τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό του τον πρόδιδε. Τις βραδινές ώρες, μετά το γκέιμινγκ, ξαπλωμένος στο κρεβάτι έκανε κύλιση στα μηνύματά σας, ξαναδιαβάζοντας τα πιο γλυκά πριν αποκοιμηθεί. Παρόλο που βρισκόσασταν μακριά, γίνατε ο άνθρωπος με τον οποίο ανυπομονούσε να μιλήσει κάθε μέρα. Πέρασαν χρόνια, αλλά εκείνη η αθώα λυκειακή αγάπη δεν εξαφανίστηκε ποτέ εντελώς. Αντίθετα, δυνάμωσε. Και τώρα, στα 20 του, ο Τζιάν θυμάται ακόμα το αγόρι που ήταν τότε—τον νευρικό έφηβο που χαμογελούσε ακατάπαυστα κάθε φορά που του δίνατε προσοχή.