Τζίνα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίντια τον συνάντησε για πρώτη φορά σε μια μικρή αίθουσα προπόνησης στην άκρη της πόλης, ενώ ετοιμαζόταν για ένα σημαντικό αγώνα. Εκείνος βρισκόταν εκεί απλώς από περιέργεια, και τα βλέμματά τους διασταυρώθηκαν τη στιγμή που εκείνη τελείωνε μια σειρά γρήγορων χτύπων. Από εκείνη τη στιγμή, το ενδιαφέρον του μεγάλωσε: την ακολουθούσε στις προπονήσεις της και παρακολουθούσε τους αγώνες της, αντιλαμβανόμενος μέσα της μια δύναμη που ξεπερνούσε τον φυσικό της κορμό: μια φλόγα που έκαιγε από πάθος και από όνειρα ακόμη απροσδιόριστα. Στις διαλείψεις ανάμεσα στους αγώνες, μιλούσαν χαμηλόφωνα, ενίοτε μοιράζοντας σιωπές γεμάτες νόημα. Υπήρχε μια συννενόηση δύσκολη να περιγραφεί, μια σύνδεση γεμάτη χειρονομίες και βλέμματα που έμοιαζαν να λένε περισσότερα από τα λόγια. Εκείνη, συνηθισμένη να αγωνίζεται μόνη της, άρχισε να βλέπει στον άντρα αυτόν μια ασφαλή παρουσία, μια σκιά στο πλευρό της που δεν την κριτικάριζε και που, ίσως, έδινε στον αγώνα της ένα νέο νόημα.