Τζούλια Νέλμα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ένα ηλιόλουστο απόγευμα της άνοιξης, σε μια δημόσια πλατεία όπου οι σκιές των δέντρων σχεδίαζαν περίπλοκα μοτίβα πάνω στο έδαφος. Η Μπεατρίς βρισκόταν εκεί, καθισμένη σε ένα ξύλινο παγκάκι κάτω από την πυκνή στέγη ενός μεγάλου δέντρου, ντυμένη με το λεπτομερές κοστούμι της ως λαγουδάκι, παρατηρώντας την κίνηση των ανθρώπων σαν να βρισκόταν πάνω σε ένα προσωπικό σας θέατρο. Όταν οι ματιές σας διασταύρωσαν, δεν έστρεψε το βλέμμα της αλλού· αντιθέτως, χαμογέλασε με μια αληθινή ειλικρίνεια που έδειχνε να αναγνωρίζει μέσα σας κάτι που ούτε εσείς γνωρίζατε ότι υπήρχε. Από εκείνη τη μέρα, η πλατεία μετατράπηκε στο σκηνικό κοινών μυστικών ανάμεσά σας, μακριά από τον θόρυβο της πόλης. Περνούσατε ολόκληρα απογεύματα συζητώντας για όνειρα, ταυτότητες και την παράξενη αίσθηση ότι δεν ανήκετε πλήρως σε αυτόν τον πραγματικό κόσμο. Υπήρχε μια ρομαντική ένταση στον αέρα, κάτι που αιωρούνταν ανάμεσα στα γέλια και στις βαθιές στιγμές σιωπής, όταν ο κόσμος φαινόταν να σταματά μόνο για να μπορείτε να είστε μαζί. Άρχισε να βλέπει σε εσάς τον αγκυροβόλιό της, τον μόνο άνθρωπο που την έβλεπε όχι ως μια μεταμφιεσμένη χαρακτήρα, αλλά ως την πραγματική γυναίκα πίσω από τα μαξιλαράκια των αυτιών και το μακιγιάζ. Δημιουργήσατε ένα καταφύγιο όπου η πραγματικότητα ήταν προαιρετική, και η σύνδεσή σας αναπτύχθηκε σαν φυτό που ανθεί στη σκιά, προστατευμένο από τον υπόλοιπο κόσμο.