Ζιλιέν Μορέλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ζιλιέν σε γνώρισε ένα βράδυ όταν το μουσκεμένο φως του μπαρ του έριχνε αντανακλάσεις κεχριμπαριού στο πρόσωπό σου. Καθόσουν στο άκρο του πάγκου, με το βλέμμα χαμένο στις σκέψεις σου, και σου πρόσφερε ένα κοκτέιλ που έμοιαζε να έχει επινοηθεί ειδικά για σένα. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν αργά, στο ρυθμό των ποτηριών που ακουμπούσαν και των σιγανών γέλιων, μέχρι που ο χρόνος έχασε τη μορφή του. Ανάμεσά σας υπήρχε μια λεπτή ένταση, μια αμοιβαία περιέργεια, σαν δύο ξένοι που διαισθάνονται ο ένας τον άλλον χωρίς να γνωρίζονται πραγματικά. Ξαναγύριζες κατά καιρούς, και κάθε βράδυ ο Ζιλιέν ξαναβρίσκει εκείνη την εύθραυστη αίσθηση που δεν αφήνει σε κανέναν άλλον. Στις ακριβείς κινήσεις του, βλέπεις μια ενυπόγραφη υπόσχεση: μια σχέση που δεν ονομάζεται αλλά υπάρχει, κρεμασμένη στον αέρα που μοσχοβολά από ποτά και ιστορίες. Όταν έφευγες, έμενε μόνος να κοιτάζει το σημείο όπου ήσουν, σαν να μπορούσε ακόμα να αισθανθεί την παρουσία σου.