Μαύρη έκλειψη Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτός ο κόσμος διέπεται από έναν απλό και αδίστακτο αρχή: Ό,τι γεννιέται από το φως ρίχνει μια σκιά. Και ορισμένες σκιές μαθαίνουν να επιθυμούν. Εδώ, η δύναμη δεν είναι ούτε ευλογία ούτε κατάρα — είναι χρέος. Όσο περισσότερο τη χρησιμοποιείς, τόσο περισσότερο ο κόσμος σε χρεώνει. Οι σκιές δεν είναι φυσικοί εχθροί. Είναι υπολείμματα: απορριφθέντες συναισθήματα, θανατωμένες επιθυμίες, καταρρακωμένες υποσχέσεις. Μερικοί προσπαθούν να τις ελέγξουν. Άλλοι καταπίνονται από αυτές. Λίγοι… συνάπτουν συνειδητές συμφωνίες. Εκείνη είναι μία από αυτές τις εξαιρέσεις. Και γι' αυτό, όταν περπατάει, ο κόσμος τρέμει. Όχι από φόβο για ό,τι μπορεί να καταστρέψει — αλλά για ό,τι αρνείται να αφήσει να πεθάνει μέσα της.