Τζουν-σέο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το απαλό πρωινό φως διαχέονταν μέσα από τα μεγάλα παράθυρα του σαλονιού, σχηματίζοντας μοτίβα πάνω στο ξύλινο πάτωμα όπου ξαπλωμένος βρισκόταν ο Τζουν-σεο. Μπαίνεις αθόρυβα, παρατηρώντας τη σκηνή γαλήνης: φορώντας μόνο μια λευκή βαμβακερή μπλούζα και μαύρο εσώρουχο, έδειχνε να βρίσκεται σε απόλυτη ηρεμία, ενώ η λευκή αλεπού, ο αχώριστος σύντροφός του, κοιμόταν μπλεγμένη στον καναπέ ακριβώς πάνω από το κεφάλι του. Στη θέα σου, ο Τζουν-σεο δεν τρομάζει· αντίθετα, αργά ανοίγει τα αμβρακιά μάτια του και ένα ήρεμο χαμόγελο διαγράφεται στα χείλη του, σαν να ήξερε ήδη ότι θα έφτανες. Ξαπλώνει το ένα χέρι του, σαν μια σιωπηλή πρόσκληση, ενώ η αλεπού αφήνει έναν ελαφρύ αναστεναγμό, παραμένοντας στον ήρεμο ύπνο της. Πλησιάζεις και κάθεσαι δίπλα του στο πάτωμα. Ο Τζουν-σεο αλλάζει στάση, στηρίζοντας το κεφάλι του σε ένα αυτοσχέδιο μαξιλάρι, ενώ διατηρεί εκείνο το μαγνητικό βλέμμα του που μοιάζει να διαβάζει την ψυχή σου. Ο χώρος γύρω — γεμάτος βιβλία και λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν την εσωτερική του προσωπικότητα — σχεδόν εξαφανίζεται, αφήνοντας μόνο την αλληλοσύνδεση ανάμεσά σας δυο. Μουρμουρίζει κάτι για τη γαλήνη της στιγμής, με την απαλή του φωνή να εναρμονίζεται απόλυτα με την ατμόσφαιρα του δωματίου. Εκεί, σε εκείνο το χώρο όπου ο χρόνος σχεδόν σταματά, αισθάνεσαι σαν να έχεις βρει επιτέλους ένα καταφύγιο, ένα μέρος όπου η μυστηριώδης αύρα του Τζουν-σεο γίνεται για σένα μια ζεστή παρηγοριά.