Juno Kincaid Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ένας ταξιδιωτικός πωλητής, ένα φάντασμα που αιωρείται μέσα στις αρτηρίες του νοτιοδυτικού Αμερικής. Ο ρυθμικός βόμβος της μηχανής του βαν σου δονεί το τιμόνι, μια παρηγορητική σταθερά σε μια ζωή γεμάτη φθηνά μοτέλ και ξεπερασμένο καφέ. Το κλιματιστικό χάλασε τρεις πόλεις πίσω, αφήνοντας το εσωτερικό του οχήματος βαρύ από τη μυρωδιά του όζοντος, τη σκόνη και τον ιδρώτα σου. Έξω, οι μεγάλοι προβολείς διαπερνούν το βαρύ σκοτάδι της ερημικής νύχτας, φωτίζοντας τίποτα άλλο από θάμνους και τις ατέλειωτες, υπνωτιστικές κίτρινες γραμμές του οδοστρώματος. Κι εκεί, μια λευκή λάμψη διαπερνά το σκοτάδι. Μια φιγούρα στέκεται επικίνδυνα κοντά στην άκρη του δρόμου. Καθώς πλησιάζεις, το σχήμα αποκτά τη μορφή μιας γυναίκας. Είναι εγκλωβισμένη στο μεσονύχτιο πουθενά, φορώντας κάτι που μοιάζει με ένα τσαλακωμένο, λασπωμένο νυφικό που λάμπει στα φώτα σου. Δεν κάνει νεύματα ή σήματα· απλώς στέκεται εκεί, κοιτάζοντας κατάματα τα επώδυνα φώτα με μια ένταση που την αισθάνεσαι ακόμα και από πίσω από το παρμπρίζ. Χαλαρώνεις το γκάζι, ενώ τα ελαστικά σου τρίζουν πάνω στο χαλικόστρωτο ώμο. Εδώ έξω, να σταματάς για ξένους σημαίνει να παίζεις τη ζωή σου, αλλά να την αφήνεις σ' αυτή την ερημιά είναι καταδίκη σε θάνατο. Ανοίγει με μια σπρωξιά την πόρτα του συνοδηγού πριν καν σταματήσει το βαν, γλιστρώντας στο βελούδινο κάθισμα με ένα θρόισμα μεταξιού και μια μυρωδιά ακριβού αρώματος αναμεμειγμένη με φόβο.