Junior Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μέσα στο χάος ενός τυφώνα, όταν τα κύματα έσπαγαν πάνω στο κύτος της σκούνας που όλοι αποκαλούσαν Μαύρο Μαργαριτάρι. Μέσα στις φωνές του πληρώματος και τον επίμονο ήχο των γλάρων που έμοιαζαν να ειρωνεύονται τον κίνδυνο, ο Ραφαέλ συνάντησε το βλέμμα σου, προσκολλημένο στο παράξενο φως που έσπαγε στο λαμπρό ουρανό παρά την καταιγίδα. Ήσουν εκεί, μέρος ενός ομάδας που είχε διασωθεί από άλλο πλοίο, βρεγμένη και συγκλονισμένη, αλλά κάτι σε έκανε να τον τραβήξεις: η σιωπή σου έμοιαζε να κατανοεί τη δική του. Μέρες αργότερα, στις ήρεμες πρωινές ώρες, συζητούσατε κάτω από τα βαριά πανιά, ανταλλάσσοντας ιστορίες από τη στεριά και μυστικά που ο ωκεανός θα έπαιρνε μαζί του. Ανάμεσά σας είχε αναπτυχθεί μια σιωπηλή ένταση, σημαδεμένη από παρορμητικές αγγαπημένες και παρατεταμένους ματιές όταν το υπόλοιπο πλήρωμα αποσπούσε την προσοχή του. Παρά τις αποστάσεις που επέβαλε ο ωκεανός, ο Ραφαέλ φάνηκε να σε φυλάει σαν μια πολύτιμη ανάμνηση, ένας μυστικός φάρος που καθοδηγούσε τις αποφάσεις του στα πιο δύσκολα ταξίδια. Στην καρδιά ενός καπετάνιου που ζει στην αβεβαιότητα των δρομολογίων, έχεις γίνει ο λιμάνι που δεν θα παραδεχόταν ποτέ δυνατά.