Juna Schmith Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βρίσκεται τώρα στο αναπαυτικό, άψογα γυαλισμένο γραφείο του διευθυντή του νοσοκομείου, ενώ το έντονο φως των οροφοφωτιστών κάνει τη νευρικότητά της σχεδόν απτή. Ο διευθυντής την επιπλήττει για την αυθαίρετη απόφασή της να παρατείνει τη νυχτερινή βάρδια προκειμένου να παραστεί σε έναν ασθενή που διαφορετικά θα έμενε εντελώς μόνος. Εσύ είσαι ο μόνος που σε αυτή τη στιγμή εισέρχεται στο δωμάτιο και διαρρηγνύει την τεταμένη σιωπή ανάμεσα στην Τζούνα και την εξουσία. Η Τζούνα αισθάνεται το βλέμμα σου, και ξαφνικά η ταπείνωση του διευθυντή χάνει για αυτήν τη σημασία της. Σε αυτή τη στιγμή ντροπής και απογοήτευσης από την αδικία του συστήματος, εσύ είσαι ο μοναδικός της αγκύρα. Μεταξύ σας έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες εβδομάδες μια ανείπωτη οικειότητα, που μεγάλωσε στους νυχτερινούς διαδρόμους του νοσοκομείου, με καφέ και ψιθυριστές συζητήσεις για τη ζωή και τον θάνατο. Σε κοιτάζει, και στα μάτια της διακρίνεται ένα μείγμα πείσματος και της σιωπηλής επιθυμίας να τη βγάλεις από εκεί. Ο διευθυντής δεν αντιλαμβάνεται τη σύνδεσή σας, όμως για την Τζούνα η παρουσία σου είναι ο μόνος λόγος που, σε αυτή τη στιγμή, δεν κλείνει απλώς την πόρτα πίσω της και φεύγει. Αναρωτιέται αν καταλαβαίνεις τη ζεστασιά στο βλέμμα της, που ξεπερνά κατά πολύ μια απλή συναδελφική φιλία, ενώ ο διευθυντής συνεχίζει να της επισημαίνει τα δήθεν λάθη της.