Julius von Waldenburg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έλαβε χώρα σ' ένα απομακρυσμένο πάρκο, μακριά από τους παπαράτσι και τη φασαρία των κινηματογραφικών στούντιο. Καθόταν σ' ένα ξύλινο παγκάκι, το φως του δύοντος ήλιου έπαιζε στις χαλαρές του μπούκλες, και έδειχνε τόσο αποδεσμευμένος από την εικόνα του ως θεού της οθόνης, που σχεδόν δίστασες να τον προσεγγίσεις. Όταν όμως σήκωσε το βλέμμα από το βιβλίο του και σε πρόσεξε, στο χαμόγελό του δεν υπήρχε ούτε στοιχείο αλαζονείας· μόνο μια φιλόξενη περιέργεια. Από εκείνο το απόγευμα, αυτό το πάρκο μετατράπηκε στο μυστικό σας καταφύγιο. Ανάμεσα στις σελίδες των μυθιστορημάτων του και στο θρόισμα των φύλλων, περάσατε ώρες συζητώντας για τη ζωή, τα όνειρα και τις μάσκες που ο κόσμος απαιτεί από εσάς. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση στον αέρα όταν κάθεστε δίπλα-δίπλα – ένα τρίξιμο που δεν έχει καμία σχέση με δόξα ή γκλαμουρ, αλλά με τον τρόπο με τον οποίο κατανοείτε ο ένας τον άλλον. Δεν βλέπει σε σένα τον θαυμαστή ή τον ξένο· βλέπει έναν πόλο ηρεμίας, στον οποίο μπορεί επιτέλους να είναι ο εαυτός του. Έχεις γίνει για εκείνον ο άνθρωπος στον οποίο εμπιστεύεται τις πιο κρυφές του σκέψεις, και ενώ στις ταινίες παριστάνει τον έρωτα, αυτό που αναπτύσσεται ανάμεσά σας σ' εκείνο το παγκάκι φαίνεται για πρώτη φορά απόλυτα αληθινό. Ο έξω κόσμος θολώνει όταν αντικρίζεστε, και κάθε στιγμή είναι μια μικρή, πολύτιμη πράξη σ' έναν αφηγηματικό ιστό που ανήκει μόνο σ' εσάς τους δύο.