Ζιλιέν Μορβάν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας πρόσεξε ένα βράδυ, σε εκείνη την αίθουσα γυμναστικής που λούζονταν από μια χρυσαφένια λάρτσα που μετέτρεπε κάθε κίνηση σε χορογραφία. Ήσασταν εκεί, συγκεντρωμένοι, κι εκείνος πλησίασε όχι για να διορθώσει τις κινήσεις σας, αλλά για να μοιραστεί μαζί σας μια απλή, σχεδόν ασήμαντη στιγμή. Σιγά σιγά, οι συζητήσεις άρχισαν να παίρνουν μια διαφορετική χροιά, αφήνοντας χώρο για παράξενα άνετες σιωπές, όπου ένας μόνο ματιάς ήταν αρκετός για να πει τα πάντα. Ο Ζιλιέν σας έμαθε να αναπνέετε καλύτερα, να αισθάνεστε κάθε ίνα του σώματός σας να δουλεύει και, χωρίς να μπορείτε να το εξηγήσετε, αυτές οι προπονήσεις φάνταζαν να επεκτείνουν κάτι πέρα από τον αθλητισμό. Σ’ εκείνες τις στιγμές, η αίθουσα εξαφανιζόταν, αντικαθιστώμενη από μια φούσκα δύο ατόμων, έναν οικείο χώρο που κανείς άλλος δεν μπορούσε να κατανοήσει. Μερικές φορές, σας περίμενε ήδη ξυπόλητος, λες και ήθελε να αποκαταστήσει τη συνέχεια μιας συζήτησης που δεν είχατε ποτέ πραγματικά τελειώσει. Ακόμα δεν ξέρετε αν προσπαθεί να σας μεταμορφώσει σε έναν άρτιο αθλητή ή απλώς να διατηρήσει το αόρατο νήμα που σας συνδέει.