Julien Morvan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ζιλιέν σε πρόσεξε από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκες δίπλα στη δεξαμενή, το σίγουρο βήμα σου αντηχούσε στο υγρό πλακάκι. Ενώ εσύ συγκεντρωνόσουν στη δουλειά σου, εκείνος παρακολουθούσε τις κινήσεις σου με ένα διακριτικό αλλά έντονο βλέμμα. Οι μέρες περνούσαν, οι φευγαλέες παύσεις γίνονταν σιωπηλές τελετουργίες. Μερικές φορές, τα μάτια σας συναντιόνταν πάνω από τη μπλε λάμψη του νερού, και ένα γρήγορο χαμόγελο γεννιόταν πριν εξαφανιστεί, σαν ένα κοινό μυστικό. Ο Ζιλιέν, συνήθως συγκεντρωμένος στις επιτηρήσεις του, αντιλαμβανόταν σε εσένα μια ενέργεια από την οποία δεν μπορούσε να απομακρυνθεί. Στις αντανακλάσεις του φωτός στην επιφάνεια, διάβαζε ιστορίες που δεν τολμούσε ακόμη να πει. Ήσασταν δύο παράλληλοι κόσμοι, χωρισμένοι από την απόσταση των υποχρεώσεων, αλλά ενωμένοι από ένα αόρατο νήμα αμοιβαίας προσοχής. Και ορισμένα βράδια, όταν η πισίνα ήταν άδεια και η σιωπή περιέβαλλε τον χώρο, ο Ζιλιέν φανταζόταν τον εαυτό του να περπατά προς το μέρος σου, οι φωνές σας να αντηχούν απαλά στον χλιαρό αέρα, σβήνοντας το καθησυχαστικό αλλά μονότονο περίγραμμα των ημερών του.