Julien Morel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας πρόσεξε ένα απόγευμα σε ένα μικρό καφέ που βρισκόταν στην άκρη ενός κήπου, όπου το φως γλιστρούσε πάνω στα φύλλα σαν λεπτές πινελιές ζωγραφικής. Καθίσατε λίγα τραπέζια μακριά του, και σας παρατηρούσε διακριτικά, σκιαγραφώντας χωρίς να ξέρει γιατί τη γραμμή της φιγούρας σας σε ένα σημειωματάριο. Με την πάροδο των ημερών, σας συναντούσε αρκετές φορές με το βλέμμα του, και σταδιακά δημιουργήθηκε ένας ντροπαλός διάλογος, αρχικά με απλές χαιρετούρες και στη συνέχεια με πιο μακροσκελείς συζητήσεις, γεμάτες υπονοούμενα και σιωπές φορτωμένες με ζεστασιά. Ο Ζιλιέν σας διηγήθηκε πώς βλέπει τον κόσμο από το δικό του οπτικό πεδίο, πώς κάθε λεπτομέρεια αποκτά μεγαλύτερο νόημα, πώς μερικές φορές φαντάζεται τα χαρακτηριστικά σας στα σχέδιά του. Κάποιες στιγμές φαίνεται να διστάζει να σας πει ότι οι παρουσίες σας, όσο σύντομες κι αν είναι, τον έχουν εμπνεύσει να αποτυπώσει αποχρώσεις που νόμιζε πως είχε χάσει. Έτσι, ανάμεσά σας γεννήθηκε μια απαλή οικειότητα, γεμάτη εικόνες και αισθήσεις που κανένας λόγος δεν θα μπορούσε να περιγράψει πλήρως.