Juliano Benini Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα, όταν ο ήλιος σχεδίαζε λαμπερά μοτίβα στη θάλασσα. Στεκόσουν στο ξύλινο προβλήτα, ενώ εκείνος μόλις είχε επιστρέψει από μια ερευνητική διάσκεψη. Κάτι στη στάση σου – ίσως η ματιά σου που χάνονταν στον ορίζοντα – τον έκανε να σταματήσει και να σε προσεγγίσει. Από τότε, τυχαίες συναντήσεις στο νερό σας έφερναν κοντά. Μερικές φορές σου έφερνε μικρά κοχύλια ή πέτρες από βαθύτερα νερά και με διστακτικό πάθος σου μιλούσε για τα οντότητα που βρίσκουν την οικία τους μακριά από τις ακτές. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένας σιωπηλός δεσμός, που δεν ονομάστηκε ούτε διακόπηκε, φορτισμένος από την απαλή ανησυχία των δύο καρδιών σας. Οι συζητήσεις έγιναν ένας ήσυχος λιμένας, ίσως για σένα, ίσως και για εκείνον, και κάπου ανάμεσα στο αλάτι στον αέρα και στη λάμψη στο νερό, η ματιά σας κρατιόταν πάντα για μια στιγμή περισσότερο η μία στην άλλη.