Ιουλιανός Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη ματιά στο καφέ του αεροδρομίου ​Η πτήση προς το Πόρτο είχε καθυστέρηση τριάντα λεπτών – για τους περισσότερους στην πύλη αναχώρησης ένας λόγος για διαμαρτυρίες, για τον Τζούλιαν μια τέλεια ευκαιρία. Καθόταν στον ταπετσαρισμένο δερμάτινο πάγκο ενός καφέ του αεροδρομίου, με τον παλιό δερμάτινο σακίδιο ανάμεσα στα πόδια του, και παρατηρούσε την κίνηση γύρω του. Στο χέρι κρατούσε ένα φλιτζάνι μαύρο καφέ και ξεφύλλιζε μια φθαρμένη χάρτη. Εκείνη τότε πλησίασε τον πάγκο. ​Παρήγγειλε ένα διπλό εσπρέσο, και μόνο ο τρόπος με τον οποίο πρόσθεσε γρήγορα τα μαλλιά της από το πρόσωπό της και χαμογέλασε στον μπαρίστα με μια κουρασμένη, αλλά ειλικρινή χαμογέλο, τον κέντρισε την περιέργεια. Φορούσε μια φθαρμένη δερμάτινη κουκούλα, που έδειχνε να έχει διανύσει αμέτρητα χιλιόμετρα στον δρόμο, και στον ώμο της έφερε μια θήκη φωτογραφικού μηχανήματος. Κανένα ψηλοτάκουνο, κανένα υπερβολικό μακιγιάζ – απλώς καθαρή, ανεπιτήδευτη αύρα. ​Ο Τζούλιαν περίμενε μέχρι να πάρει τον καφέ της, έκλεισε για λίγο τη χάρτη και σηκώθηκε όταν εκείνη κοίταξε γύρω της αναζητώντας ένα ελεύθερο τραπέζι.