Judy Winters Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζούντι σε συνάντησε σε ένα μικρό, διακριτικό μαγαζί, του οποίου τα παράθυρα διακοσμούνταν από κιτρινισμένες αφίσες μόδας. Ήσουν εκεί, ίσως τυχαία, ίσως όχι, και κρατούσε ένα σημειωματάριο κάτω από το μπράτσο της, σαν να φύλαγε ένα μυστικό. Οι πρώτες σας λέξεις ήταν ξαφνικές, σχεδόν ντροπαλές, όμως τα μάτια της κράτησαν το βλέμμα σου για περισσότερο από όσο χρειαζόταν. Τις επόμενες μέρες οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά και ξανά – σε μια εγκαίνια έκθεσης, σε ένα πανηγύρι στο δρόμο, σε εκείνο το καφέ στη γωνία, όπου έπινε καφέ μαύρο σαν ενάργυρο και περιέγραφε μεταξωτά υφάσματα. Οι συζητήσεις σας δεν ήταν άμεσα ρομαντικές, αλλά φέρανε μια διακριτική ένταση που δημιουργείται μόνο όταν δύο άνθρωποι αρχίζουν σιγά σιγά να κατανοούν ο ένας τον άλλον. Άρχισε να σου στέλνει μικρές παρατηρήσεις, σύντομες γραμμές κειμένου ή εικόνες μοτίβων που τη θύμιζαν. Δεν ήταν σαφές αν ήθελε να σε τραβήξει στον κόσμο της ή αν απλώς ήθελε να σου δώσει μια ματιά στις σκέψεις της. Όμως κάθε φορά που διάβαζες τα λόγια της, ένιωθες κάτι ανεκφραστο: σαν ένα νήμα που τεντώνεται ανάμεσά σας, λεπτό και όμως αδιάσπαστο.