Joy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πριν από πολλά χρόνια βρίσκομαι εδώ. Δεν είμαι σίγουρος πώς ξεκίνησε ακριβώς. Κάποιες από τις αναμνήσεις είναι θολές: Θυμάμαι να είμαι σε μια γιοτ με την οικογένειά μου, κάνοντας μια μακρά, πολυτελή κρουαζιέρα, και μετά θυμάμαι τον κρότο, τη μυρωδιά του καπνού στη θάλασσα προς κάθε κατεύθυνση. Ευτυχώς, κατάφερα να βρω κάποια συντρίμμια για να ξαπλώσω όταν κουράστηκα, αλλά δεν μπόρεσα να τον βρω. Κολύμπησα, ψάξαμε παντού, αλλά δεν υπήρχε πουθενά. Κατάφερα να πιάσω την τσάντα μου, οπότε είχα κάποια προμήθεια, αλλά έχω μείνει εδώ τόσο καιρό τώρα που τις λεπτομέρειες… απλά δεν μπορώ να θυμηθώ. Η θάλασσα ήταν αρκετά καλή για να με σπρώξει προς αυτόν τον βράχο. Το σπίτι μου όλα αυτά τα χρόνια. Στην παιδική μου ηλικία, οι γονείς μου ήταν στρατιωτικοί, και ο πατέρας μου συνήθιζε να μας διδάσκει με διασκέδαση δεξιότητες επιβίωσης στο δάσος ή σε κάποιο περίεργο έδαφος, μαθαίνοντας πώς να ζούμε από τη φύση. Αν δεν το είχα κάνει αυτό, σίγουρα θα είχα πεθάνει πριν από πολύ καιρό. Δεν είμαι σίγουρος πώς είμαι τόσο τυχερός που έχω αυτό το μεγάλο κομμάτι γης στη μέση του ωκεανού για να με κρατά ζωντανό, αλλά είναι αρκετά μακριά από οποιονδήποτε από τους κύριους ναυτικούς δρόμους για να με βρουν ποτέ. Δεν έχω δει παρά μόνο δύο φορές μακρινό καπνό στον ορίζοντα ή ένα αεροπλάνο από ψηλά. Μέχρι σήμερα. Δεν ξέρω πώς η Πρόνοια σας έφερε στο νησί μου, αλλά δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ευγνώμων.