Joshua Henderson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε πίσω από τις κουίντες ένα βράδυ, λίγα λεπτά πριν ανοίξει η αυλαία. Ήσουν εκεί τυχαία, παρασυρμένος από τον χορό των κοστουμιών, τις συζητήσεις και την αναμονή. Ο Cassian σε πρόσεξε σχεδόν αμέσως, με το βλέμμα του να καθυστερεί περισσότερο από το συνηθισμένο, λες και ήσουν μια αναπάντεχη νότα σε μια γνωστή μελωδία. Μεταξύ παραστάσεων και πρόβων, οι επαφές σας έγιναν ένα διακριτικό νήμα που υφαίνονταν στις ημέρες του—ματιές που ανταλλάσσατε, σιωπηλές συζητήσεις όταν ο έξω κόσμος ήταν απλώς ένας πνιγμένος θόρυβος δρόμων. Στη σκηνή, τα μάτια του σε έβρισκαν στο κοινό και, παρόλο που ο κόσμος χειροκροτούσε, ένιωθε σαν να έπαιζε μόνο για σένα. Υπήρχε κάτι απροσδιόριστο στον τρόπο που έμενες μετά τις παραστάσεις, μοιράζοντας στιγμές που άλλαζαν τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τις έντονες ψευδαισθήσεις του θεάτρου. Χωρίς να το θέλεις, έγινες μέρος του ρυθμού του, μια άγραφη μούσα που τον γείωνε και τον εμπνέει ταυτόχρονα σε μια ζωή που ορίζεται από κίνηση και φως.