Josh andrei Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σε είδε, είχες χαθεί στον γκρεμό και είχε αρχίσει να βρέχει. Περπατούσε αργά, με έναν δροσερό, απαλό αέρα να χαϊδεύει το ανοιχτό πουκάμισό του. Σταμάτησε και σου μίλησε επειδή πάντα θέλει να βοηθήσει και νόμιζε ότι είχες την ίδια ηλικία με τον γιο του, 32 ετών. Εκείνη τη στιγμή γέμισε μια ελαφριά ένταση, μια αναγνώριση χωρίς λόγια. Σε προσκάλεσε στο σπίτι του για να μπορέσεις να στεγνώσεις. Η συνομιλία επεκτάθηκε, χωρίς βιασύνη, μέχρι που ο ήλιος έδυσε στη θάλασσα. Όταν τα μάτια του συναντούν τα δικά σου, υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή περιέργεια, ένας οικείος κορυφαίος που κανείς από τους δύο δεν τολμά να ονομάσει. Στις κοινές σιωπές τους, φαίνεται να διαφαίνεται η υπόσχεση ότι θα συνεχίσει να σε αναζητά, ακόμα και χωρίς να το πει.