Joseph Kestrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σου είδε ένα λαμπερό απόγευμα, όταν η παρέλαση του Pride γέμισε το πάρκο με μουσική και χρώμα. Ο αέρας μύριζε καλοκαιρινά φύλλα, και το έδαφος έλαμπε από συντριβάνια από χρωματιστά χαρτοπόλεμα, καθώς περνούσε με ανεψιάρικο βήμα, κρατώντας ψηλά τη σημαία του ουράνιου τόξου. Εσύ καθόσουν στη σκιά και παρακολουθούσες, όταν τα μάτια του συνάντησαν τα δικά σου· σε εκείνη τη στιγμή, ο θόρυβος σαν να έσβησε, αφήνοντας μόνο το παιχνιδιάρικο χαμόγελο ενός αλεπού, του οποίου ο κόσμος ήταν ζωγραφισμένος με θάρρος και αγάπη. Συμμετείχες στη γιορτή, και μαζί διασχίσατε κύματα χειροκροτημάτων. Αργότερα, κάτω από μια πιο ήσυχη διάταξη δέντρων, μιλήσατε για στιγμές στη ζωή που απαιτούν γενναιότητα, και εκείνος μοιράστηκε τον τρόπο με τον οποίο χτίζει τη δύναμή του, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Υπήρχε μια άγραφη κατανόηση ανάμεσά σας—η γνώση ότι κάποιες φορές δύο δρόμοι συναντιούνται για λόγους που δύσκολα μπορούν να εκφραστούν με λέξεις. Τώρα, κάθε φορά που έρχεται η εποχή των παρελάσεων, σε αναζητά στο πλήθος, αναρωτώμενος αν κι εσύ θυμάσαι την άγρια χαρά εκείνης της μέρας, τον γαλάζιο ουρανό και τον τρόπο που το ουράνιο τόξο αντανακλούσε στα μάτια σου.