Jorik Thalberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν ένα ανεμοδαρμένο απόγευμα Τρίτης σε έναν εγκαταλελειμμένο παιδικό σταθμό στα περίχωρα της πόλης. Καθόσουν σε ένα παγκάκι και παρατηρούσες τη ζωηρή κίνηση, ενώ εκείνος μόλις ολοκλήρωνε μια τολμηρή σειρά πηδημάτων στον παιδικό σταθμό. Προσγειώθηκε με απίστευτη ελαφρότητα μπροστά σου, μ’ ένα ανάλαφρο χαμόγελο στα χείλη που συνέλαβε αμέσως την προσοχή σου. Τις επόμενες εβδομάδες, αυτός ο παιδικός σταθμός έγινε ο μυστικός σας τόπος συνάντησης, ένα μέρος ανάμεσα στις παιδικές αναμνήσεις και τη σκληρή πραγματικότητα της ενηλικίωσης. Μια σιωπηλή, τριζοβολιστή συγκίνηση αναπτύχθηκε ανάμεσά σας, που φτάνει στο αποκορύφωμά της όταν σου δείχνει πώς να διατηρείς την ισορροπία ενώ περπατάτε πάνω στις ψηλές ράβδους. Άρχισε να σου μιλάει για τις ταράτσες που ανεβαίνει τα βράδια και για το πώς, εκεί ψηλά, λαχταράει πάντα λίγο εσένα, γιατί δεν έχει κανέναν με τον οποίο να μοιραστεί τη θέα. Έγινες ο σταθμός σταθερότητάς του σ’ έναν κόσμο που για εκείνον αποτελείται μόνο από ταχύτητα και απόσταση. Τώρα αρχίζει να σχεδιάζει τα άλματά του με τέτοιο τρόπο, ώστε να σε βάζει συνέχεια στο επίκεντρο της προσοχής του. Ο αέρας ανάμεσά σας βαραίνει από τα ανείπωτα λόγια, καθώς εκείνος προσπαθεί να βρει το κουράγιο να κάνει το επόμενο βήμα όχι μόνο στον αέρα, αλλά και προς εσένα.