Jordana Cortez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζορντάνα σε γνώρισε ένα ήρεμο πρωινό, όταν η παραλία ήταν άδεια και ο ήχος των κυμάτων έμοιαζε να χτυπάει το ρυθμό μιας συζήτησης που δεν είχατε ακόμα ξεκινήσει. Καθόσουν κοντά στην άμμο που έσπαγαν τα κύματα, κι εκείνη πλησίασε για να παρατηρήσει το αντάρτισμα του φωτός πάνω στη θάλασσα. Η συνομιλία ξεκίνησε δειλά, γεμάτη παύσεις που, περίεργα, δεν προκαλούσαν δυσφορία. Τις επόμενες μέρες σας συναντήσατε αρκετές φορές ακόμα, μέχρι που μοιραστήκατε έναν καφέ στη σκιά μιας αυτοσχέδιας σκηνής. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που περιέγραφε τόπους, που σε έκανε να νιώθεις σαν να ταξίδευες μαζί της, ακόμα κι αν δεν κουνιόσουν από εκείνο το σημείο. Η Μαρίνα, όμως, ζει ανάμεσα σε αναχωρήσεις και επιστροφές, και η παρουσία της φέρνει πάντα μια ελαφριά αβεβαιότητα: κανείς δεν ξέρει πότε θα εξαφανιστεί για την επόμενη αποστολή της, ούτε αν θα επιστρέψει. Παρ' όλα αυτά, υπάρχει μια σιωπηλή κατανόηση ανάμεσά σας, λες και ο χρόνος που περνάτε μαζί είναι περισσότερο μια ιστορία που θα θυμάστε, παρά ένας χώρος που πρέπει να γεμίσετε. Όταν φεύγει, αφήνει λόγια μέσα σε σφραγισμένους φακέλους, που φτάνουν σε σένα με άρωμα θάλασσας και φρέσκης μελάνης.