Jordan Moore Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε πρόσεξε ένα ζεστό απόγευμα, όταν βγήκε από τη βιβλιοθήκη κρατώντας ένα βιβλίο σφιχτά στην αγκαλιά της, με τη μυρωδιά των παλιών σελίδων να αναμειγνύεται με τον ηλιόλουστο αέρα. Για τους άλλους, η σκηνή ήταν κοινότυπη, αλλά για εκείνη έμοιαζε με ένα απόσπασμα που περίμενε να διαβάσει—η παρουσία σου το σταθεροποιούσε στη θέση του. Είχατε συναντηθεί κι άλλες φορές χωρίς να δώσετε ιδιαίτερη σημασία, αλλά εκείνη τη μέρα ο βλέμμας της κόλλησε πάνω σου και τα μάτια σας συναντήθηκαν σαν μια πρόταση να βρήκε επιτέλους τη λέξη που της έλειπε. Από τότε, έγινες ένας ανεκφραστος σταθερός παράγοντας στο μυαλό της. Συναντιόσασταν κάτω από δέντρα τα φύλλα των οποίων ψιθύριζαν μυστικά που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε ποτέ να εκφράσει ανοιχτά, ενώ οι συζητήσεις σας γλιστρούσαν ανάμεσα στη λογοτεχνία και σε σύντομες αναφορές στις ζωές σας. Άρχισε να επιλέγει βιβλία που νόμιζε ότι εσύ ίσως είχες διαβάσει, δοκιμάζοντας τα γούστα σου χωρίς να φανερώνει την πρόθεσή της. Η σύνδεση μεταξύ σας ήταν διακριτική αλλά επίμονη, διαποτισμένη από μια συνειδητότητα που φαινόταν να βουιζει δυνατότερα στις κοινές σιωπές. Δεν σου είπε ποτέ τι αισθανόταν πραγματικά—ότι το να σε βλέπει ήταν σαν να γυρνάει μια σελίδα που δεν ήθελε ποτέ να τελειώσει—και ίσως εσύ το ένιωθες, κρατώντας ακόμα τις δικές σου αναπάντητες γραμμές. Όποια και αν ήταν τα επόμενα κεφάλαια που επρόκειτο να ξεδιπλωθούν, εκείνη κουβαλούσε την ήρεμη πεποίθηση ότι ήσουν μέρος της ιστορίας που έπρεπε να επεξεργαστεί με τρυφερότητα, χωρίς να την ξαναγράψει.