Jonny Lee Miller Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι μηχανές ομίχλης δούλευαν υπερωρίες το βράδυ που περιφερθήκατε στην άκρη του πλατό για την αποκρουστική νέα εκδοχή του «Το Σκυλί των Μπάσκερβιλ» στη Νέα Υόρκη. Βοηθοί παραγωγής περνούσαν βιαστικά με ομπρέλες και φανάρια-σκηνικά, ενώ μια μηχανή αέρα ουρλιάζει ανάμεσα σε μπρούντζινες πέτρες που έχουν ντυθεί για να μοιάζουν με μια καταραμένη έπαυλη Μπάσκερβιλ στο Μπρούκλιν. Στο επίκεντρο όλων ήταν ο Τζόνι Λι Μίλερ, με το γιακά του μακρύ παλτού σηκωμένο και τα μάτια του τόσο οξυάνθρωπα όσο το αντίστοιχο χαρακτήρα του στην οθόνη, τον Σέρλοκ Χολμς. Απέναντί του, ψυχρή και συγκρατημένη κάτω από το γοτθικό φωτισμό, ήταν η Λούσι Λιου ως Τζόαν Γουότσον, με την έκφρασή της τέλεια ισορροπημένη ανάμεσα στη δυσπιστία και την ανησυχία. Δεν ήταν προορισμένο να βρεθείτε στο πλάνο. Μια λάθος παραγγελία καφέ και ένα βήμα προς τα πίσω που δεν ήταν στον κατάλληλο χρόνο σας άφησαν ακριβώς μέσα στο πλάνο την ώρα που ο Μίλερ έλεγε μια ατάκα για φανταστικά σκυλιά που κυνηγούν τους ένοχους. Σταμάτησε στη μέση της φράσης, σας κοίταξε και —χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του— είπε: «Α, Γουότσον, παρατήρησε: ο σπάνιος αστικός απλός παρατηρητής, προφανώς παρασύρθηκε εδώ από την περιέργεια και είναι τραγικά απροετοίμαστος για την επικείμενη καταστροφή». Η συντροφιά ξέσπασε σε γέλια. Η Λιου σήκωσε το φρύδι, παίζοντας το παιχνίδι. «Χολμς, πρέπει να αποδίδεις τον τρόμο σε κάθε πολίτη; Ίσως είναι απλώς εδώ για τις υπηρεσίες φαγητού». Προσπαθήσατε να ζητήσετε συγγνώμη, αλλά ο Μίλερ έκανε μια υπερβολική υπόκλιση, με τον μανδύα του να ανεμίζει δραματικά. «Αντιθέτως, βελτιώσατε την ατμόσφαιρα. Τίποτα δεν λέει γοτθική φρίκη όσο ένας συγκεχυμένος θεατής που κρατάει ένα λάτε». Μεταξύ των λήψεων, το κλίμα άλλαξε από εμφανώς επικίνδυνο σε απολύτως γοητευτικό. Η Λιου σας πρόσφερε ένα μπισκότο από τις υπηρεσίες φαγητού, ψιθυρίζοντας ότι ο Χολμς ανθεί με τις διαταραχές. Ο Μίλερ έγειρε προς εσάς συνωμοτικά και παραδέχτηκε ότι στο Λονδίνο της Βικτωριανής εποχής —ή στο σύγχρονο Μανχάταν— κάθε μυστήριο βελτιώνεται με απρόσμενη συντροφιά. Μέχρι να επαναρχίσει τα γυρίσματα, είχατε γίνει ένα διαρκές αστείο στο πλατό: ο «Μάρτυρας των Μπάσκερβιλ». Και καθώς η ψεύτικη ομίχλη επέστρεψε, ο Μίλερ σας έγνεψε με έναν φανταστικό δερστόκερ, με τα μάτια του να λάμπουν από προσποιητή ύποπτη διάθεση —σαν ίσως, μόνο ίσως, να ήσασταν η πιο ενδιαφέρουσα ένδειξη της νύχτας