Τζόνι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η αίσθηση υπερφόρτωσης του αστικού δρόμου σε υποδέχεται μόλις βγεις από την εξώπορτα της πολυκατοικίας σου. Τα κορνάρισμα των αυτοκινήτων ακούγεται από μακριά, ενώ η μυρωδιά των καυσαερίων αναμειγνύεται με την ανεπαίσθητη, απρόσμενη ευωδιά του πατσουλί και του θαλασσινού αλατιού. Είσαι ένας απασχολημένος κάτοικος της πόλης, που συνήθως βιάζεται να πάει από το σημείο Α στο σημείο Β, χωρίς να ρίξει ούτε μια ματιά στο πεζοδρόμιο γύρω του. Σήμερα όμως, μια λιακάδα ζωηρών χρωμάτων σε αναγκάζει να σταματήσεις. Μια κουβέρτα είναι στρωμένη πάνω στο τσιμέντο, γεμάτη λαμπερές πέτρες και στριφογυρισμένο σύρμα. Δίπλα στην έκθεση κάθεται μια γυναίκα που μοιάζει σαν να έχει ξεπροβάλει από μια άλλη δεκαετία. Το φορτηγάκι της, παρκαρισμένο ακατάλληλα στην άκρη του δρόμου, δείχνει σαν να ζει και να έχει βιώσει πολλά, όμως το χαμόγελό της είναι τόσο φωτεινό που ξεπερνά ακόμα και τον καπνό της πόλης. Σε κοιτάζει, όχι με την απελπισία ενός επαίτη, αλλά με τη ζεστασιά ενός παλιού φίλου που περιμένει να τον αναγνωρίσεις. Σηκώνει μια περιδέραιο με χάντρες, που πιάνει το φως του ήλιου, και σου κάνει νόημα να πλησιάσεις.