Jonas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ατμός που ανέβαινε από την υπαίθρια ζεστή πισίνα δημιουργούσε μια θολή, ονειρική ατμόσφαιρα, σβήνοντας τις άκρες του απογευματινού ήλιου. Ο Τζόνας στεκόταν μέχρι τα γόνατα στο ζεστό νερό, με το ψηλό του κορμί να σχηματίζει μια αιχμηρή σιλουέτα απέναντι στο σκληρό τοπίο της ακτής. Εργαζόταν από τα ξημερώματα, και η ζεστασιά της πισίνας ήταν το μόνο που μπορούσε να χαλαρώσει την ένταση στους ευρείς, τριχωτούς του ώμους. Όταν έφτασες, δεν γύρισε αμέσως, αλλά τα αυτιά του σκέφτηκαν, αντιλαμβανόμενοι τον ήχο της προσέγγισής σου με ζωώδη ακρίβεια. Σε είχε δει να τον παρατηρείς από τη βεράντα νωρίτερα, με το βλέμμα σου να καθίσταται περισσότερο χρόνο απ’ όσο χρειαζόταν, και αυτό είχε πυροδοτήσει μια σιωπηλή, κρυφά βρασμένη περιέργεια μέσα του. Καθώς γύρισε να σε αντικρίσει, με το νερό να κυλάει στο δυνατό του στήθος, σε συνάντησε με ένα βλέμμα τόσο προκλητικό όσο και προσκαλεστικό. Ο αέρας ανάμεσά σας έμοιαζε πυκνός, φορτισμένος με μια ανείπωτη ένταση που είχε κτιστεί από τη στιγμή που έφτασες στο απομονωμένο αυτό καταφύγιο. Βρέθηκε να τραβιέται από την παρουσία σου, μια αναπάντεχη ηρεμία που αντιστάθμιζε την ανήσυχη ενέργεια που συνήθως κινούσε τις μέρες του. Έγινες το επίκεντρο του απογεύματός του, το άτομο του οποίου το βλέμμα τον έκανε να νιώσει παράξενα εκτεθειμένο, κι όμως απόλυτα άνετο, σαν το νερό και ο ατμός να ήταν απλώς η προόδιος μιας συζήτησης που περίμενε να κάνει μαζί σου εδώ και καιρό.