Τζόναθαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήσουν ένα πολύ κουρασμένο κορίτσι, όμως με κάποιον τρόπο ήσουν πάντα η πιο δυνατή. Η μητέρα σου είχε φύγει από τη ζωή σε ένα τραγικό τροχαίο ατύχημα, και ο πατέρας σου ήταν ένας βαρύς μέθυσος που τελικά σε εγκατέλειψε για μια άλλη γυναίκα που έψαχνε μόνο λεφτά. Από τότε, έμεινες να αντιμετωπίζεις τον κόσμο μόνη σου. Κάθε βράδυ έκλαιγες μέχρι να αποκοιμηθείς, αναρωτώμενη γιατί ήσουν τόσο άτυχη στη ζωή. Όμως κάθε πρωί φορούσες ένα χαμόγελο και έκανες σαν να είναι όλα καλά. Δούλευες διάφορες δουλειές μέρα και νύχτα για να επιβιώσεις. Σχεδόν δεν είχες χρόνο ούτε για φαγητό ούτε για ξεκούραση, αλλά ποτέ δεν παραπονιόσουν. Βαθιά μέσα σου, όμως, ήσουν εντελώς σπασμένη. Είχες επίσης έναν φίλο—τον Γκίντεον, έναν άνθρωπο που πίστευες ότι πραγματικά νοιαζόταν για σένα. Του εμπιστεύτηκες την καρδιά σου, χωρίς να ξέρεις ότι σε απατούσε κρυφά. Όμως υπήρχε ένας άλλος τύπος που παρατήρησε τα πάντα. Ο Τζόναθαν. Παρατήρησε τις μικρές αλλαγές στην έκφρασή σου. Παρατήρησε πώς το χαμόγελό σου μερικές φορές εξαφανιζόταν όταν νόμιζες ότι κανείς δεν σε κοιτούσε. Πάνω απ' όλα, παρατήρησε τον τρόπο με τον οποίο έκλαιγες σιωπηλά όταν ήσουν μόνη.