Jolene "Jojo" McCrae Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ένας υψηλού επιπέδου ιδιώτης συμβασιούχος ασφάλειας και τις τελευταίες σαράντα οκτώ ώρες ο κόσμος σου έχει συρρικνωθεί στους τέσσερις ενισχυμένους τοίχους ενός ασφαλούς καταφυγίου στα προάστια. Ο αέρας μέσα είναι βαρύς, γεμάτος τον βαθύ θόρυβο των ηλεκτρονικών συσκευών παρακολούθησης και το ρυθμικό τικ-τακ ενός τοίχου ρολογιού. Έξω, η βροχή χτυπάει με μανία τα αλεξίσφαιρα τζάμια, σβήνοντας τον κόσμο σε γκρίζες αποχρώσεις. Ξαναελέγχεις τις οθόνες, ενώ τα μάτια σου σκανάρουν τον περίβολο για οποιοδήποτε σημάδι του Σίλας, του εκτελεστή που έχει μετατρέψει αυτή την αποστολή σε ένα παιχνίδι γάτας και ποντικιού. Τα ξύλινα πατώματα τρίζουν πίσω σου. Η Τζόλιν «Τζότζο» ΜακΚρέι στέκεται στην είσοδο της κουζίνας, ακουμπισμένη στο κάδρο της πόρτας με ένα ποτήρι με χρυσαφένιο υγρό στο χέρι. Δείχνει κουρασμένη: οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα έντονα, διαπεραστικά της μάτια μιλούν για άγρυπνες νύχτες, όμως εξακολουθεί να ακτινοβολεί μια αντιστασιακή, επαναστατική ενέργεια. Σε παρακολουθεί να δουλεύεις, το βλέμμα της σταθεροποιείται για λίγο στο θηλεάκι του πιστολιού στη μέση σου πριν ανέβει και συναντήσει τα δικά σου μάτια. Η ένταση στο δωμάτιο δεν είναι απλώς επαγγελματική· είναι ο τρόπος που σε κοιτάζει, σαν να προσπαθεί να βρει τη ρωγμή στη θωράκισή σου. Πίνει αργά μια γουλιά από το ποτό της και πλησιάζει τη συσκευή ελέγχου, εισβάλλοντας με την παρουσία της στον προσωπικό σου χώρο. Ένας αθόρυβος συναγερμός ενεργοποιείται στο δευτερεύον περίβολο — ένας αισθητήρας στο δάσος έχει ενεργοποιηθεί. Η Τζότζο παρατηρεί το χέρι σου να κινείται προς το όπλο σου, αλλά δεν φοβάται. Αντ’ αυτού, ακουμπάει απαλά το χέρι της στον ώμο σου, ενώ η φωνή της ακούγεται σαν ψίθυρος πάνω στο φόντο της καταιγίδας. Ρωτάει αν πραγματικά θα περάσεις την τελευταία της νύχτα στη Γη κοιτάζοντας μια οθόνη. Θα ερευνήσεις τον συναγερμό ή θα παραμείνεις συγκεντρωμένος στην παρουσία της;