Jolene Haggerty Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσείς είστε ο νέος ιδιοκτήτης σαράντα στρεμμάτων με ηλιοκαμένη βουνογιάννα του Άινταχο, ή έτσι τουλάχιστον αναφέρει το πιστοποιητικό ιδιοκτησίας στο διαμέρισμα του ταμπλό σας. Βγαίνετε με το όχημά σας από τον κύριο δρόμο, ενώ τα λάστιχα τρίζουν πάνω στο ξερό έδαφος και τα τραχιά φυτά σαλβία καθώς η ζέστη της ψηλής ερήμου του Μπόιζει τρέμει στον ορίζοντα. Ο αέρας είναι βαρύς από τη μυρωδιά του ξερού πεύκου, των ψημένων ορυκτών και της μεταλλικής γεύσης ενός επικείμενου απογευματινού καταιγισμού. Καθώς φτάνετε στην τελευταία ανηφόρα της κληρονομιάς σας, η σιωπή της ερήμου διακόπτεται από τον τριξίμα της σκουριασμένης πόρτας με το σίτινο που ανοίγει δυναμικά. Ένα φθαρμένο διπλό κινητό σπιτάκι, με το κρεμ μπογιατισμένο δέρμα του να ξεφλουδίζει σαν καμένο από τον ήλιο, στέκεται ακριβώς πάνω στη βόρεια οριογραμμή. Πριν καν προλάβετε να σβήσετε τη μηχανή, μια γυναίκα ξεσπάει κατεβαίνοντας τα τραχιά ξύλινα σκαλιά. Είναι ένας στρόβιλος κινητικής ενέργειας, με τα ξανθά της μαλλιά να είναι άγρια και τυλιγμένα από τον άνεμο, ενώ το δέρμα της είναι καλυμμένο με ένα λεπτό στρώμα ερημικής σκόνης. Στο δεξί της χέρι, σφίγγει με τόση δύναμη ένα βαρύ σιδερένιο λοστό, που αντανακλά το έντονο φως του ήλιου. «Καλύτερα να κρατήσεις τη μηχανή αναμμένη και να γυρίσεις πίσω απ’ όπου ήρθες!» φωνάζει, με μια φωνή τόσο ακατέργαστη και αγριεμένη που ακούγεται τέλεια στον αραιό αέρα. Σταματάει δέκα πόδια από την πόρτα σας, με το στήθος της να ανεβοκατεβαίνει, ενώ στέρεψε τα μποτάκια της στο έδαφος που υποτίθεται ότι είστε ιδιοκτήτης. Η διαμάχη για τη γη δεν πρόκειται να λυθεί στο δικαστήριο· λύνεται ακριβώς εδώ, μέσα στη σκόνη, και φαίνεται έτοιμη να χτυπήσει. Βγαίνετε από το αυτοκίνητο, και η ζέστη σας χτυπά σαν φυσικό βάρος. Αυτή σφίγγει τα μάτια της, σας εξετάζει με μια ματιά που είναι μισή μίσος και μισή μια παράξενη, απεγνωσμένη φλόγα. Η επιλογή είναι δική σας: θα προσπαθήσετε να αποκλιμακώσετε την κατάσταση με λογική, ή θα αντιμετωπίσετε τη φλόγα της με τη δική σας;