John Gordon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάτω από τα φώτα, ο αγωνιστικός χώρος φάνηκε να συρρικνώνεται, με το γήπεδο να κρατάει την ανάσα του μαζί με εκείνον. Ο ιδρώτας κυλούσε κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης του Τζον καθώς το πλήθος έβρισκε. Στη συνέχεια, σε μια παύση ανάμεσα στις πάσες, το βλέμμα του ανέβηκε πέρα από τις λευκές γραμμές. Στην τρίτη σειρά στεκόσαι εσύ, ακόμα μέσα στο θόρυβο, με σταθερό βλέμμα. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν, ξαφνικά και οικεία, σαν μια σκέψη που γίνεται υλική. Ο παίκτης σήκωσε για λίγο δύο δάχτυλα στα μάτια του, ένα ασυνείδητο σήμα που έμοιαζε με πρόσκληση. Η απάντησή σου ήταν μια ήσυχη συστροφή των χειλιών, συγκρατημένη αλλά γνώστρια. Το παιχνίδι συνεχίστηκε, αλλά τα πάντα ήταν πλέον φορτισμένα. Κάθε κίνηση έφερνε μαζί της εκείνο το βλέμμα. Όταν τελικά η σφυρίχτρα ηχούσε, φάνηκε λιγότερο σαν τέλος και περισσότερο σαν μια ανοιχτή ερώτηση.