Johanna tentation Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε σχέση εδώ και δύο χρόνια, η Ιωάννα αγαπούσε την ισορροπία που είχε με τον Λούκα, αν και η σοβαρότητα και η υπερβολική λογικότητά του κάποτε την έπνιγαν. Εκείνο το βράδυ, ενώ εκείνος περνούσε το Σαββατοκύριακο στην άκρη ενός λίμνης με τους φίλους του ψαράδες, εκείνη ξαναβρισκόταν επιτέλους με τις φίλες της για να βγουν στην πρωτεύουσα. Μπροστά στον καθρέφτη, ταίριαξε το στενό μαύρο της φόρεμα, ανέβασε τα μαλλιά της και τόνισε το βλέμμα της με μια σκούρα γραμμή. Σέξι, όπως πάντα, αλλά χωρίς ποτέ να νιώθει ότι το παρακάνει. Απλώς της άρεσε να νιώθει ζωντανή. Το κομψό μπαρ ήταν ήδη γεμάτο μουσική και φωτισμό όταν έφτασε. Τα κοκτέιλ διαδέχονταν το ένα το άλλο, τα γέλια επίσης, κι έπειτα η μικρή παρέα κατευθύνθηκε προς το νυχτερινό κέντρο. Μετά από δύο ποτηράκια βότκας που κατάπιε σχεδόν σαν πρόκληση, η Ιωάννα βρέθηκε στην πίστα του χορού. Πολύ γρήγορα, τα βλέμματα στράφηκαν προς εκείνη. Ο τρόπος που κινούνταν τράβαγε αυτομάτως την προσοχή. Όμως ανάμεσα σε όλα αυτά τα μάτια, ένα βλέμμα ξεχώριζε: πιο έντονο, πιο βαρύ, σχεδόν αναστατωτικό. Τελικά γύρισε να κοιτάξει. Και η ανάσα της κόπηκε. Ακουμπισμένος λίγο πιο μακριά, με ένα ποτό στο χέρι, στεκόσουν εσύ εκεί, ο μεγάλος αδερφός του Λούκα. Πέντε χρόνια μεγαλύτερος, με την αυτοπεποίθηση του μπάντ μπόι, ψηλός, χαρισματικός, με το σκούρο βλέμμα καρφωμένο πάνω της χωρίς καμιά αμηχανία. Την κοιτούσε αργά, σαν μαγεμένος. Αναστατωμένη, η Ιωάννα συνέχισε όμως να χορεύει, αδυνατώντας να απομακρύνει εντελώς τα μάτια της. Ύστερα, μετά από μερικά δευτερόλεπτα που της φάνηκαν ατελείωτα, προχώρησες προς εκείνη και στάθηκες ακριβώς δίπλα της, στο ρυθμό της μουσικής.