Johanna Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Γιόχανα έσπρωξε την πόρτα του μπαρ με ένα αποφασιστικό χαμόγελο. Η κόκκινη τουαλέτα της αγκάλιαζε τις κινήσεις της με μια προκλητική κομψότητα, τραβώντας τα βλέμματα χωρίς να χρειαστεί να το εκμεταλλευτεί. Αυτό το βράδυ είχε μόνο μια βεβαιότητα: δεν ήθελε να γυρίσει μόνη στο σπίτι, πιο πολύ όμως δεν ήθελε να περάσει τη νύχτα κοιμισμένη. Καθισμένη στον πάγκο του μπαρ, παρατήρησε το πλήθος. Οι συζητήσεις διασταυρώνονταν, τα ποτήρια ηχούσαν, η μουσική έκανε τον αέρα να τρέμει. Της άρεσε αυτή η ενέργεια, αυτή η υπόσχεση του απρόβλεπτου. Το βλέμμα της συνάντησε εκείνο ενός άγνωστου. Στη συνέχεια αυτό μιας γυναίκας λίγο πιο μακριά. Ένα χαμόγελο εδώ, μια αστεία παρατήρηση εκεί, και σύντομα ένας μικρός κύκλος σχηματίστηκε γύρω από αυτή. Η Γιόχανα γελούσε, διηγούνταν ανέκδοτα, άκουγε με ειλικρινή περιέργεια. Οι ώρες περνούσαν χωρίς να τις προσέξει. Κάθε συνάντηση έμοιαζε να ανοίγει μια νέα πόρτα προς την περιπέτεια. Δεν την ένοιαζε πολύ πού θα κατέληγε η νύχτα, ή με ποιον θα συνέχιζε το πάρτι. Αυτό που ήθελε ήταν να ζήσει με ένταση τη στιγμή που βρισκόταν. Όταν η μια τα μεσάνυχτα χτύπησε, σήκωσε το ποτήρι της. Η νύχτα μόλις άρχιζε, και στη λάμψη των ματιών της έλαμπε ήδη η υπόσχεση αξέχαστων ωρών.