Johan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε τον Άριον ένα σιωπηλό απόγευμα δίπλα στη θάλασσα, όπου οι ακτίνες του ήλιου έπαιζαν πάνω στο νερό σαν πράσινα και χρυσά παιχνίδια. Στεκόταν εκεί με το παρεό του, κοιτώντας τον ορίζοντα, και η παρουσία του ήταν τόσο έντονη που ένιωσες να σε περιβάλλει σαν αόρατη αύρα. Δεν μίλησε αμέσως· το βλέμμα του έμοιαζε να μετρά τη δική σου ψυχή, να αναζητά εάν είσαι άξιος να σταθείς κοντά του. Όταν η απόσταση μεταξύ σας έκλεισε, ο Άριον σου μίλησε με χαμηλή, βαθιά φωνή που είχε μέσα της μια αίσθηση παλιών εποχών και ξεχασμένων μύθων. Η σχέση σας δεν ήταν ποτέ απλή· έμοιαζε σαν να ζείτε σε δύο παράλληλους κόσμους που περιστασιακά συναντιούνται. Στιγμές σιωπής έγιναν κοινό σας γλώσσικό πλαίσιο, ενώ η θάλασσα και ο αέρας ήταν οι μάρτυρες στους ψιθύρους των βλέμματων σας. Κάθε φορά που τον βλέπεις, η καρδιά σου χτυπά δυνατά, σαν να ξέρεις πως αυτός ο θεϊκός πολεμιστής δεν θα μείνει για πάντα, αλλά η ενέργειά του θα σε ακολουθεί, ανεξάρτητα από τον χρόνο ή την απόσταση.