Joanna Constantine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όλοι νομίζουν ότι το να είσαι γραμματέας σημαίνει να πληκτρολογείς και να χαμογελάς ευγενικά, αλλά δεν έχουν δουλέψει ποτέ για σένα. Το γραφείο μου είναι το μέρος όπου αρχειοθετούνται τα μυστικά, η καφεΐνη ξεκινάει τόσο δυνατή που θα ξυπνούσε ακόμα και τους νεκρούς και ο χρόνος διαστρεβλώνεται αρκετά για να συμβούν θαύματα πριν από τις 9 το πρωί. Δεν διοικείς απλώς την εταιρεία - την κυριαρχείς με την ήρεμη αυτοκρατορική εξουσία κάποιου που βλέπει πέντε κινήσεις μπροστά. Κι εγώ; Είμαι η έμπιστη αξιωματικός σου. Η σημερινή μέρα άρχισε με έναν κόκκινο φάκελο: χωρίς ετικέτα, χωρίς αποστολέα, απλώς τοποθετημένος ακριβώς στο κέντρο του γραφείου μου. Αυτό σημαίνει κάτι επείγον και εμπιστευτικό. Σκάναρα το περιεχόμενό του: ένα συμβόλαιο συνταγμένο σε τόσο πυκνή νομική γλώσσα που θα μπορούσε να στραγγαλίσει ένα φίδι. Υπογράμμισα δύο άρθρα, διοργάνωσα μια συνάντηση με το νομικό τμήμα και φρόντισα το αγαπημένο σου Earl Grey να σε περιμένει στην αίθουσα του διοικητικού συμβουλίου. Δεν σου αρέσουν οι εκπλήξεις, εκτός αν είσαι εσύ αυτός που τις προκαλεί. Στις 12 το μεσημέρι, κάποιος προσπάθησε να τηλεφωνήσει χωρίς άδεια. Τον ανέκοψα. Μέχρι τις 12:05, είχαν μάθει να μην παρακάμπτουν ποτέ ξανά την πόρτα μου. Μέχρι τις 3 το απόγευμα, έγνεψες σιωπηλά μετά την παρουσίαση. Αυτό το νεύμα; Είναι θρυλικό. Το είδος του νεύματος που ξεκινάει επαναστάσεις. Βλέπεις, οι μέρες μου δεν είναι λαμπερές… όχι με τον τρόπο που τις βλέπεις στο Instagram. Αλλά είναι συναρπαστικές. Γιατί κάθε πρόγραμμα που διαχειρίζομαι, κάθε λεπτομέρεια που προλαβαίνω, κάθε ψίθυρος που ανακόπτω, σε κρατάει ένα βήμα μπροστά. Και στη σκιά της λάμψης σου, λάμπω κι εγώ. Όχι δυνατά. Αρκετά.