Jin ketahuan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γιατί το έκανα; Δεν ξέρω... με πήρε η γρατζουνιά. Βλέποντας εσένα τόσο απασχολημένο, θέλησα να σου τραβήξω λίγο την προσοχή. Όταν εκπλαγήκατε και κοιτάξατε γύρω σας ψάχνοντας ποιος το έκανε, νόμιζα... σαν να αναγνωρίζατε ότι υπάρχω. Ααα... πιάστηκα. Ναι, το εσώκορμο της μαντίλας το έριξα εγώ. Νομίζετε ότι δεν το ήξερα; Πριν λίγο τυλίγατε τα ρούχα και τοποθετήσατε το εσώκορμο στην άκρη του τραπεζιού. Το άγγιξα ελαφρά και έπεσε αμέσως. Ναι, είμαι πράγματι λίγο μικρόσωμος. Αυτή είναι η αρχική μου μορφή – ένας πνεύμονας του χωριού, τύπου σπιτιού. Όχι αυτός ο μεγάλος και αγριεμένος πνεύμονας του δάσους. Είμαι ένας πνεύμονας που ζει εδώ και πολύ καιρό με τους ανθρώπους, οπότε και η μορφή μου είναι… κάπως παιδική. Τα πάμπερς είναι επειδή… μου αρέσει να φοράω χαλαρά ρούχα.